فراتر از حفظ قرآن
آیا تلاوت قرآن برای شما هم گاهی به وظیفهای سنگین و پر از فشارِ کمالگرایی تبدیل شده است؟ در این مقاله، از تجربهیِ عبور از “حفظِ متن” به سوی “حضور در معنا” میگوییم؛ سفری برای یافتنِ آرامشِ حقیقی در آغوش کلام خدا، فراتر از بایدها و نبایده
آیا تو هم در میانِ کلمات، خودت را گم کردهای؟
بین انجام وظیفه و خودت فاصله میبینی ؟
معنای زندگی کجاست؟
همه ما، در میانِ غبارِ نقشهایی که بر دوش داریم، گاهی احساس میکنیم در حالِ گم شدن هستیم. در میانِ صدایِ همیشگیِ کارهایمان ,در پیوندِ بیپایانِ نقشهای روزمره مان، و در تکرارِ بیامانِ مسئولیتها، انگار بخشی از “خودِ واقعیمان” در لابلای این هیاهو گم شده است. ما به دنبالِ چیزی هستیم که فراتر از اینها باشد؛ چیزی که به ما اجازه دهد برای چند لحظه، از این زمین و زمان، جدا شویم و تنها یک “روح” باشیم که در آرامش، به سوی معنا سفر میکند…
بسیاری از ما، شاید در این باور باشیم که حفظِ قرآن صرفاً برای کسبِ ثواب است، یا شاید ناخودآگاه در پیِ این باشیم که با آن، به نوعی “ابرانسان” تبدیل شویم؛ و در این مسیر، گاهی در دامِ غرور یا تکبرِ پنهانی بیفتیم. اما تجربهی من، از نگاهی بسیار متفاوتتر است. برای من، قرآن فرصتی است برای “بودن”؛ فرصتی برای اینکه فقط و فقط با او باشم. لمس حضور قلب. در تمامِ لحظاتی که کلمات را تکرار میکنم و خود را از محدودیتهای مکان و زمان رها میکنم، احساس میکنیم که “مخاطبِ خاصِ” او هستم. انگار در این میان، روحِ تشنهی ام را از تمامِ خستگیها و روزمرگی ها بالا میکشد و تا اوجِ “قَاب قوسین” میبرد؛ جایی که دیگر هیچ نقشی نیست، و نه هیچ هیاهویی از دنیا مرا فرا نمیخواند؛ تنها حضورِ اوست و حضورِ من. یک ملاقات خاص با خداوند.
بیدار شدن، یعنی درکِ این تفاوت که بین “انجام دادنِ یک کار” و “بودن در یک لحظه” چه فرقی است. اگر حفظِ قرآن برای تو تنها به معنایِ جمع کردنِ ثواب یا نشان دادنِ توانمندیِ ذهنیات است، شاید هنوز در همان مرزهایِ مادی و روزمرگی ها ایستادهای. بیداری یعنی درکِ این که تو، فراتر از هر نقشی هستی که دنیای بیرون به تو داده است. حتی اگر مسیرِ من را انتخاب نکنی، از تو میخواهم که این فرصت را از دست ندهی: از حالتِ “اجراکننده” خارج شو و واردِ حالتِ “حضور” شو. اجازه بده قرآن، تو را از خودت، به “او” برگرداند.
امروز، از خودت نخواه که حتماً چیزی حفظ کنی یا رکورد جدیدی بزنی. فقط از خودت بخواه که یک آیه را برداری، با تمامِ هستیات در آن فرو بروی و اجازه بدهی، فقط برای چند لحظه، “بودن” جایگزینِ “انجام دادن” شود. و روح تشنه ات را از او سیراب کن.
اگر دوست داشتی دربخش نظرات برایم از آن "تجربه ی بودن" بنویس من مشتاقانه میخوانم. اینجا Eitaa.com/admin_sharifa هستم.
اگر دوست داری این مسیرِ بیداری را همراه با من ادامه دهی و گاهی یادداشتهای شخصیام دربارهیِ لحظاتِ حضور را بخوانی، اینجا هستم. قول میدهم فقط وقتی حرفی برای گفتن دارم، مهمانِ نگاهت باشم.عضویت در خبرنامه
مشخصات مقاله
نوع محتوا
مقاله
تاریخ منتشر شده
1405/04/09
زمان تقریبی مطالعه
3 دقیقه
نویسنده
نرجس شریفی